(Jenerik müziği...)
(...)
(Müzik)
Benim bir tane daha sarmam vardı.
(Bahar) Yemişsindir anneciğim.
Gel, bir tane daha koyalım. Ceyda, bir tane daha verir misin?
(Ceyda) Kız hiç kalmamış burada be.
Tamam, merak etme oğlum. Ben sana yine yaparım.
-Onları da yerim. -Yaa!
-Oh canıma, oh canıma. -(Bahar) Nisan.
Ama anne...
Hadi bakayım, yemekleriniz de bitti odaya geçin, orada oynayın siz.
(Bahar) Güzel güzel oynayın bakalım. Kardeşine dikkat et.
(Ceyda) Gel bakayım Arda. Gel annem şöyle.
(Ceyda) Gel. Hadi bakayım geç.
(Müzik...)
(...)
Enver abiciğim ellerine sağlık, çok güzel olmuş her şey.
-Afiyet olsun kızım. -(Bahar) Hadi toplayayım ben.
Yok kız, sonra beraber toplarız. İki muhabbet edelim değil mi?
Oturun biraz, Allah aşkına. Sohbet edelim. Toplanır onlar.
Ee abla, iş nasıl gidiyor?
-Gitmiyor. -Aa, niye?
Fazilet Hanım, benim hikâyemi yazmaktan vazgeçmiş.
Nasıl ya?
Niye vazgeçmiş ki? Senin hikâyen çok ilginçti.
-Bilmiyorum, sormadım. -Hayda!
Şu işe bak! Aynı anda Ceyda'ya da sana da yol verdi.
(Enver) Şirin düzgün konuş.
Ben kızlarıma moral olsun diye yemek hazırlıyorum, sen ne yapıyorsun?
Soruyorum sadece. Neden vazgeçti ki kadın?
Şirin bilmiyorum dedim ya.
Bilmiyorum.
Aa, ben size bir şey göstereceğim. Mutfakta, dur getiriyorum.
Ne olur kusuruna bakmayın siz onun. Keyfinizi kaçırmayın çocuklar.
Yok Enver abi, merak etme sen. Önemli değil, Şirin işte.
İşte, bakın Fazilet Hanım.
Bu çok eski röportajından fotoğraf.
Çok güzel değil mi? Maşallah.
Ay, küpeleri çok güzel.
(Şirin) Bir dakika ya. Bunlar şeye benzemiyor mu?
Abla, sizin geçen Berşan'la Kapalıçarşı'da sattıklarınıza.
Ne alakası var canım? Onlar Berşan'ın eski kocasından kalanlardı.
-Başka başka şeyler. -Allah Allah!
Aynı onlara benziyor.
Baksana Ceyda, aynısı değil mi?
Bak. Abla?
Şirin ne yapıyorsun?
Lafı döndürüp dolaştırıp, bu insanları zan altında bırakmaya çalıştığını...
...fark etmiyor muyum ben?
Senin ablan hırsız mı?
Ceyda hırsız mı?
Fazilet Hanım'ın değerli eşyalarını alıp sattılar mı yani?
Ben kimseye iftira atmıyorum.
İnanmıyorsan şöyle açıklayayım.
Ben tabii inanmazsın diye, Kapalıçarşı'ya gittim, kuyumcuda...
...küpelerin ve yüzüğün fotoğrafını çektim babacığım.
Bak, burada.
(Şirin) Bak bak.
Şu fotoğrafı kaldırır mısın?
Benim kızlarım yapmaz öyle şey, kaldır şunu.
Ablacığım sen de bakmak ister misin?
Aynı değiller mi?
Ceyda bak, belki sen de tanırsın. Aynı değil mi?
(Şirin) Arif? Neyse.
Yani bayağı aynı.
Neden bir şey söylemiyorsun ablacığım?
Neden yapmadım demiyorsun?
Anam, kız senin saçmalıklarından bıktı da ondan bir şey demiyor.
Her seferinde başka bir saçmalık atıyorsun ortalığa. Yok bu, yok o!
Yapmadım desene.
Bunları çalmadım desene.
Niye susuyorsun abla?
Bahar?
(Kapı vuruluyor)
Neyse.
Enver abiciğim...
Sürpriz! Bilin bakalım kimler geldi.
İyi akşamlar.
Hoş geldiniz.
Şirin, bu bey kim?
Arda'nın babası.
Oğlunu almaya gelmiş.
(Gerilim müziği)
Ne?
Kimi dedi?
Arda'yı.
İyi de kardeşim, bu saat biraz geç değil mi çocuğu almak için?
Vallahi konu evlat olunca...
...saati olmuyor.
Siz sizinkini aldınız, benimki de baba yüreği.
Ne babası? Vereceğim mi sanıyorsun Arda'yı sana.
Ceyda, dur, tamam.
Basın gidin lan buradan. Almış kopillerini de gelmiş.
Aklınca adam korkutuyor. Alayınız gelsin!
Alayınız gelsin, alabiliyor musunuz oğlumu benden!
Hop, hop! Ağzını topla, onlar Arda'nın abileri.
Tamam, tamam.
Böyle pat diye çocuk mu alınır?
Ceyda, sen karışma. Burası benim evim. Bunu çözmek bana düşer.
Arif, gözünü seveyim, sen de sakin ol. Konuşuruz, anlaşırız.
Tamam Enver abi.
Beyefendi, sizin isminiz nedir?
En iyisi ben Arda'yı getireyim.
Ben seni öldürürüm!
(Bahar) Tut Arif.
(Arif) Bir dur kızım, bir dur.
Görüyorsunuz değil mi, manyak bu. Sakın çocuğu buna bırakmayın.
Şirin, sen hemen çocukların yanına git. Bırakma onları, gelmesinler buraya.
Ben ne yaptım şimdi?
Yürü çık şuradan, yürü!
Aman be!
(Bahar) Yürü!
Ceyda, gel otur sen de buraya.
Şimdi içeri giriyorsun...
...ve çocuklara tek bir kelime bile etmiyorsun, duydun mu beni?
Evet.
Geç.
Anne, içeride ne oluyor?
Yok bir şey kızım, merak etme. Misafirler var, biz onlarla konuşuyoruz sadece.
Siz burada güzel güzel oynayın, ben geleceğim. Tamam mı?
İçeride ne olduğunu çok mu merak ediyorsunuz?
(Hepsi birden) Evet.
Arda'nın babası geldi.
Oğlunu alıp götürecek.
Niye?
Dilendirmek için.
Ne?
Nasıl?
"Ne olur bana para verin, ne olur. Çok açım." bunun gibi işte.
(Enver) Biz bu konuyu gündüz gözüyle konuşsak.
(Enver) Hatta Emre Bey de Almanya'dan dönsün.
Ben Emre'yi aradım. Oğlum, parayı veriyor musun dedim. O da yok, dedi.
Ne yapalım o zaman dedik, biz de çocuğumuzu alır gideriz.
Bak, hâlâ alacağım diyor!
Ceyda.
Görüyorsunuz Ceyda, Arda'ya çok düşkün. Üzerine titriyor.
Biz de titreriz.
Hadi kardeşim, çıkın gidin. Bak, akşam akşam zaten huzurumuzu kaçırdınız.
Sen karışma zırtapoz
(Enver) Arif, Arif.
Sen dua et kadınlar var, yoksa alırdım senin façanı aşağı.
Al bakalım aşağı.
Arif, oğlum. Arif.
Bir dakika, bir dakika.
(Enver) Şimdi siz bir müsaade edin...
...ben durumu bir anlayayım. Sonra konuşa konuşa anlaşırız.
Kusura bakmayın, sizin adınız neydi? Sordum ama laf karıştı.
Dursun benim adım.
Memnun oldum. Ben de Enver. Dursun Bey, buyurun sizi dinliyoruz.
Dinleyecek bir şey yok. Çocuğumuzu alıp gideceğiz.
(Bip) alırsın sen.
(Enver) Ceyda.
Dursun Bey, Arda özel bir çocuk.
Hatta bugün çok iyi bir gelişme oldu, hani onun eğitimi açısından.
Biz kendi çocuğumuzu kendimiz eğitiriz.
Kardeşim, sen anlamıyor musun?
Adam çocuğun özel durumundan bahsediyor. Sen nasıl vereceksin o eğitimi?
Sen bir karışma.
Arif, tamam, tamam.
Dursun Bey, Arif doğruyu söylüyor.
(Enver) Arda'nın özel eğitime ihtiyacı var.
Hatta sağ olsun bizim bir ahbabımız var, Fazilet Hanım.
O bu meseleyi halletti. Yani Arda'mız--
Yeter. Arda, Arda, Arda, yeter.
Nedir bu Arda'nız sizin? Abdülkadir, git kardeşini al gel.
(Arif) Hop, hop, hop! Nereye gidiyorsun?
(Arif) Nereye gidiyorsun? Çocuğu al da göreyim.
(Bahar) Enver abi, Enver abi.
(Üst üste konuşmalar)
Enver abi.
Enver abi, iyi misin?
Çocuklar gelmesin buraya, görmesinler.
Gelemezler. Kapıyı kilitledim üstlerine. İyi misin sen?
Dilaltını al, git dilaltını al. Hadi.
Şimdi alacağım ben dilaltımı.
Ceyda!
Alsana çocuğu lan, alsana!
Yeter!
(Çığlık atıyorlar)
(Enver) Yeter!
Enver abi, ne yapıyorsun? İndir şunu.
Dayı, ne yapıyorsun sen?
Kimse, benim evimden çocuk alamaz!
Kimse, benim evimde terbiyesizlik yapamaz!
Enver abi, bak gözünü seveyim, yapma.
Şaka değil o, indir aşağı.
Kimse, benim evimde kimseye vuramaz!
Dayı, indir onu, tamam.
Çıkın. Çıkın buradan.
Dayı, bak, ne güzel konuşuyorduk.
Ne konuşması, anca tepişiyorsunuz. Ne konuşması?
Hadi lan, çıkıyoruz.
Dayı, dayı, dayı, indir onu.
(Durmuş) Dayı, indir onu.
Enver abi, Allah'ını seversen indir onu aşağı. Enver abi!
Babalık, sallama şunu, vallahi bizi vuracaksın.
Alın bunu benim elimden!
Tamam Enver abi, indir onu aşağı.
Ben kımıldayamıyorum ki korkudan felç oldum.
Dur, tamam. Yavaş, sakin ol.
(Arif) Tamam, bırak.
Allah! Enver abi.
Dur, tamam, sakin ol. Geçti, geçti. Gel.
(Bahar) Gel şöyle.
(Bahar) Geç otur.
Ah!
Arif, dolu mu?
Ne bileyim kızım dolu mu, boş mu, her gün silahla oynuyorum sanki. Mafya mıyım ben?
Enver abi, sen bu silahı nereden buldun?
Kızım, Sarp'ın herhâlde o.
Dolabın en tepesine saklamış, ben dün buldum onu.
Size soracaktım ne yapalım diye, fırsat olmadı.
(Müzik)
(Kapı vuruluyor)
(Şirin) Baba, kapıyı açsanıza.
-(Nisan) Anne. -Tamam, yok bir şey.
Tamam, tamam.
Tamam, yok bir şey.
-Sakin ol, yok bir şey. -Çok korktum.
(Hareketli müzik...)
(...)
(Hareketli müzik...)
(...)
Ceyda, hadi!
(Ceyda) Geldik gülüm, geldik.
(Ceyda) Hadi annem, yürü bakayım.
-Sen iyisin değil mi babalık? -İyiyim kızım.
Hadi, çık bakalım.
-Ne olur kusura bakmayın. -Estağfurullah Enver abiciğim. Görüşürüz.
Geç bakalım, geç.
(Müzik)
-Nereye gidiyoruz efendim? -Eve gidiyoruz.
(Şoför) Peki efendim.
Niye geldim ki zaten?
Hadi bakalım, hemen pijamalarınızı giyiyorsunuz...
...dişler fırçalanıyor ve yatağa.
Arda'yı götürecekler mi?
Nereden çıkarıyorsun bunu oğlum?
Kim söyledi size böyle bir şeyi?
Teyzem söyledi.
Satılmış'ın babası Arda'yı alıp dilendirecekmiş.
Kızım, böyle bir şey mümkün mü?
Belli ki teyzeniz şaka yapmış size işte.
Ama biz sesleri duyduk.
-Ne duydunuz? -Ceyda ablam bağırdı.
Sonra dedem bağırdı.
Kimse benim evimden çocuk alamaz. Benim evimde kimse kimseye vuramaz...
...öyle dedi dedem.
Duyduk biz. Siz kavga ettiniz.
Geçin bakayım, oturun şöyle.
Şimdi beni güzelce dinleyin.
(Duygusal müzik)
(Ceyda) Ah be Arda'm.
Bir tanecik oğlum benim.
Sen merak etme...
...annen kimselere vermeyecek seni.
Bulacağız o parayı...
...vereceğiz Dursun denen o şeytana.
Nasıl bulacağız bilmiyorum ama bulacağız bir şekilde.
(Müzik)
Aa! Siz hâlâ uyanmadınız mı bakayım?
Hadi kalkın uykucular, hadi.
Anne, beş dakika daha, lütfen.
Beş dakika olmaz güzelim ama iki dakika verebilirim.
İki dakika sonra gelip uyandırıyorum.
-(Doruk) Anne. -Efendim oğlum.
Sırtımı kaşır mısın?
(Nisan) Benim de.
Kaşırım tabii sizi nazlı bebekler, sizi.
Oh oh!
Çocuk olmak çok güzel.
Evet, çocuklar çok şanslı.
Öyle mi? Çok mu güzel, çok mu güzel?
(Bahar) Gıdı gıdı, gıd gıdı!
(Bahar) Hadi kalkın. Kalk, kalk.
("Fikret Kızılok - Anlatabilsek" çalıyor) "Sevgiyi kardeşliği yaşamak istiyoruz"
"Balık suda diridir, çiçekler toprağında"
"Çocuk desen yarınların sabahında gizlidir"
"Bilmeden beklediği karşılıksız sevgidir"
"Anlatabilsek, anlatabilsek"
"Bugünleri yarınlara, kanat gibi umutlara"
"Yaşanacak o yılları anlatabilsek"
"Anlatabilsek, anlatabilsek"
"Bugünleri yarınlara, kanat gibi umutlara"
"Yaşanacak o yılları anlatabilsek"
"Öylesine haklıyız ki böylesine küçüğüz"
"Her geçen günün ardından biraz daha büyürüz"
"Büyüdükçe düşünür, düşündükçe buluruz"
"Sizden bize kalacaktır bunca bilgi deneyler"
"Zincir gibi birbirini tamamlıyor seneler"
"Bekliyor olsun artık bizi yeni müjdeler"
"Anlatabilsek, anlatabilsek"
"Bugünleri yarınlara, kanat gibi umutlara"
"Yaşanacak o yılları anlatabilsek"
"Anlatabilsek, anlatabilsek"
"Bugünleri yarınlara, kanat gibi umutlara"
"Yaşanacak o yılları anlatabilsek"
"Anlatabilsek"
Yavaş, dur.
Hah, iyi. Gel bakalım, geç kalmadık.
Al bakalım çantanı.
(Arif) Günaydın yakışıklı.
Ben de seni almaya geliyordum.
Niye ki?
Okula götüreceğim. Baban öyle tembihledi.
O gelene kadar okula ben götüreceğim seni, sonra da ben alacağım.
Yok ya! Ben kendim giderim.
Biliyorum yolu. Buralarda çok çalıştım ben.
Hop, hop, hop!
Yok öyle artık kendin gitmek. Beraber gideceğiz.
(Arif) Sen yaptın mı kahvaltını?
-Yaptım, yaptım. -İyi aferin, hadi düş önüme.
-(Doruk) Anne. -Efendin canım.
‘Manifa’ yapmak ne demek?
-Ne yapmak? -‘Manifa’.
‘Ma-ni-fa’!
(Bahar) ‘Manifa’?
Bilmiyorum oğlum, ben ilk defa duydum böyle bir şeyi hayatımda.
Hah, geldi servis. Sen nereden duydun?
-Teyzem söyledi. -Teyzen mi, Allah Allah?
Gel bakalım, gel gel.
Gel bakalım.
-Hah, günaydın. -Günaydın.
-Günaydın Arif abi. -Günaydın Nisancığım.
Günaydın Satılmış.
(Arif) Günaydın Dorukcuğum.
(Bahar) Günaydın. Gel bakalım.
(Bahar öpüyor)
İyi dersler güzelim benim.
İyi dersler, hadi dikkatli olun.
-(Doruk) Görüşürüz. -Görüşürüz.
Otur yerine.
-İyi günler. -İyi günler sağ olun.
Bağla kemerini de bağla.
(Duygusal müzik)
-Okula mı? -(Arif) Evet.
Hadi bakalım güle güle, iyi dersler.
Hadi görüşürüz. Hadi bakalım Satılmış.
Bir dakika, bir dakika! Dur, dur, dur.
Gel bakalım. Şunu bir içeri sokalım.
(Bahar) Şöyle.
Belinden soğuk alma diye, şöyle iyice bir kapatalım.
(Fermuarı çekiyor)
(Bahar) Düğmeyi de kapatalım.
Tamam.
(Bahar) Saçını da düzeltelim.
Bir de aklında bulunsun, bu apartmandan hiçbir çocuk öpücük almadan çıkamaz.
Tamam mı?
(Bahar) İyi dersler.
-(Arif) Hadi görüşürüz. -Görüşürüz Arif.
(Duygusal müzik)
-Günaydın Enver abi. -Günaydın.
-Yetişemedim değil mi çocuklara? -Yok az önce bindiler servise.
Duymuşlar değil mi dün akşamki bağırmaları?
Duymuşlar tabii.
Ama zaten duymasalar da Şirin yetiştirmiş her şeyi onlara.
Ne diyorsun?
Ne kadarını anlatmış?
Sallamış işte.
Yok Arda'nın babası onu dilendirecek falan diye.
Akılsızlık bizde. Normalde bırakır mıyım Şirin'i çocuklarla tek başına odada?
O panikten benim de aklım almadı işte.
Yok kızım yok, bu düzelmeyecek. Düzelmeyecek.
İnsan bir saniye evladına sırtını dönemez mi?
Parmak kadar çocuklara yapılır mı bu?
Sen merak etme, ben konuştum anlattım onlara.
Teyzeniz size şaka yapmıştır, kandırmıştır dedim, merak etme.
Öyle yapıyor böyle yapıyor, insanları kandırmayı başarıyor.
Mesela ben.
Dün akşam neredeyse, sizin hırsızlık yaptığınıza inanıyordum.
(Enver) Mikrop gibi insanların zihnine, beynine nüfuz ediyor.
(Enver) Olacak şey mi bu? Sizin hırsızlık yapmanız, olacak şey mi?
Ama hata bende ben onun lafına önem verdim.
Kusura bakma kızım.
Tamam yok Enver abiciğim lütfen. Sen daha fazla sıkma canını, tamam mı?
Hadi.
-Hadi üşüme sen. -(Bahar) Görüşürüz tamam Enver abiciğim.
Satılmış!
-(Bahar) Ay ne oldu be? -Bahar çık yukarı sen Arda'yla ilgilen.
Satılmış evden kaçmış, yok çocuk yok!
-Ceyda! -Satılmış!
Polisi arayalım, polisi arayalım dur.
(Bahar) Ceyda dur! Onlar çıktılar Arif'le okula.
-(Ceyda) Okula mı? -Evet.
Arif'le demin gittiler okula.
Okul.
Okul tabii.
Ay, Emre bana bir şey demedi, benim de aklıma gelmedi ki hiç.
-Tabii bu çocuk okula gidiyordu. -Evet.
-Sakin ol tamam mı, hadi. -Kız ben çok korktum.
Tamam hadi gel yukarı çıkalım. Tamam bir şey yok, geçti tamam hadi.
(Bahar) Görüşürüz Enver abi.
(Bahar) Gel Arda’yı yalnız bırakmayalım daha fazla, korkma.
(Ceyda) Kız aklım çıktı ya benim.
Tamam bir şey yok, korkma.
-Nisan. -Efendim.
-Sen bana niye öyle baktın? -Nasıl baktım?
Böyle, kötü kötü.
Çünkü anneme ‘manifa’ yapmak ne demek diye sordun.
-Ne olur ki? -Sorma dedim sana.
Hem o ‘manifa’ değil ki. Ma-ni-ta.
-Yanlış söyledim diye mi kızdın? -Hayır, onun için kızmadım.
-Manita ne demek? -Bir şey demek değil dedim ya.
Ama teyzem annenizin ‘manifa’sı var dedi.
Hayır yok.
Ama teyzem var dedi.
(Şirin dış ses) Ay, ne güzel ya.
(Geçiş sesi)
Herkesin babası var.
Arda'nın babası var.
Satılmış'ın yeni bir babası var.
Emre, Satılmış'ı çok seviyor. Değil mi Satılmış?
(Gerilim müziği)
Benim babam da beni çok seviyor.
Ay!
Ben çok özür dilerim.
Sizin babanız yok değil mi?
Bizim babamız var.
(Şirin) Var evet. Vardı.
Ama artık yok. Çünkü o öldü:
Ama üzülmeyin çocuklar. Çünkü size çok güzel bir haberim var.
Anneniz yeni manita yapmış.
Yani yakında sizin de babanız olacak.
(Nisan) Teyzem yalan söylüyor.
(Geçiş sesi)
O hep yalan söylüyor.
Nisan, benim ‘manifa’m var mı?
Yok.
-Senin ‘manifa’n var mı? -Yok.
(Duygusal müzik)
-Çantan yok mu lan senin? -Yok.
İyi. Ne lazımsa sonra gider alırız seninle.
Bir şey lazım değil. Okumayacağım ki ben.
Allah Allah! Niye kötü mü derslerin?
Yok.
Bak yapamadığın bir şey varsa yardım edebilirim, matematik filan.
Yapıyorum.
İyi bakalım.
Kalkıp kendi kendine, zeytin ekmek yemiş. Yavrum benim.
Uf!
Çocuğun okulunu bile sormak aklıma gelmedi ya benim.
(Ceyda iç çekiyor)
(Ceyda) Ay ya kaybolsaydı ha?
Ay Allah korusun vallahi.
Emre bu sefer kesin yakardı beni. Vallahi.
(Ceyda) Zaten analığıma laf edip duruyor.
Tamam kaybolmadı işte, sakin ol.
Kızım kaç kere dedi bana, Arda'yı senden alsınlar bakamıyorsun çocuğa, diye.
Vallahi aşağı koştururken, bir de bunlar geldi aklıma.
Velede bak be.
Kendi kendine, elini kolunu sallayarak çıkıp gitmiş.
Ne yapsın garibim, başka türlüsünü bilmiyor ki.
Hep kendi işini kendisi halletmiş.
-Bahar be. -(Bahar) Efendim.
Biz ne yapacağız bu Dursun'u ha?
(Ceyda) Aç annem, aç ağızını.
Nasıl bulacağız o kadar parayı?
Gördün işte, o herife çocuk verilir mi?
Enver abi halleder.
Nasıl?
Allah'ım ya, hâlimize bak. Ağlanacak hâlimize gülüyoruz resmen.
Kız bu günleri de gördük yırttık biz.
İyi vurmadı bizi o arada ha.
Ay sus. Sus ödüm koptu, tövbe tövbe.
Şey, Cem'den bir haber var mı?
Aradı yine gece yarısı.
Ne diyor?
Ne bileyim ben açmadım ki. Kısmet Hanım açma dedi aradığında.
Bugün arayacağım zaten Kısmet Hanım'ı. Söyleyeceğim, beni ara demişti o ararsa.
Al annem bir yudum.
Hadi geç bakalım.
(Arif) Hadi Allah zihin açıklığı versin.
Satılmış!
Gel, bak az daha unutuyordum.
Al bakalım, bu da senin harçlığın. Babandan.
-Emre babandan. -Öbürü vermez ki zaten, ben veririm ona.
Çıkışta da ben alacağım seni. Kaybolma bir yere tamam mı?
-(Arif) Ceyda çok kızar yoksa. -Tamam.
Hadi koş şimdi.
(Gerilim müziği...)
(...)
Al bakalım annem.
Kaldığın yerden devam edersin.
Hah.
-Ay, dur. -Hadi annem.
Al sana köpüklüyü vereyim, öbürü köpüksüz oldu.
-Ellerine sağlık. -(Bahar) Afiyet olsun, ne demek?
(Ceyda) Şey...
...dün soramadım o kargaşada. Takmışsın kolyeyi?
Sana diyorum be.
Taktım ne var? Arkadaşımın hediyesi.
Hım tabii, arkadaş.
(Kapı vuruluyor)
Aman be. Dur baktım ben.
Uf!
Aa aa, ne işin var senin burada?
Kim geldi?
Arkadaşın geldi kız. Gel, gel.
-Merhaba Arif. -Merhaba Bahar.
-(Bahar) Ne oldu, işe gitmedin mi? -Emre Bey'le konuştum da dünkü olayı.
Ceyda merak etmesin, mahkeme olana kadar, Arda'yı kesinlikle alamazlarmış.
Peki şey, mahkeme ne zaman olurmuş?
Vallahi vardır birkaç ayı. Uzun sürer o işler.
Ben asıl şu...
...Sarp'ın silahı meselesini konuşmaya geldim. O silah duramaz evde.
Evet doğru söylüyorsun, onu bir yere teslim etmek filan lazım herhâlde.
Kız ne teslim ediyorsunuz be. Atın gitsin bir yerden denize işte.
Olur mu öyle ya?
Ben isterseniz arayıp konuşayım Kısmet'le, belki bize bir fikir verir.
Yok, illa konuşacağım diyorsan yüz yüze konuş, telefonla olmaz.
-Niye? -Kız dinliyorlardır.
-Allah Allah, bizi mi? -(Ceyda) Bizi niye dinlesinler be!
Senin o maşallah eli kolu uzun kız kardeşini.
Vallahi, onun yanında biz de yanarız ha.
(Arif) İyi o zaman, bugün bir ara uğrarım Kısmet'e.
-Tamam ben gidiyorum o zaman, görüşürüz. -Görüşürüz Arif.
Sağ olasın.
(Bahar) Ben de şu kahvemi içeyim, eve çıkıp üstümü değiştireyim.
-İş görüşmesine gideceğim ya bugün. -Evet, doğru diyorsun.
Gazetede okudum da aradım demiştin.
-Hadi inşallah yolunda gider. -İnşallah.
Raifciğim!
Günaydın!
-Tost yaptım sana. -(Raif) Beni rahat bırak.
(Raif) İstemiyorum hiçbir şey.
Ama evladım...
...dün de bir şey yemedin.
Olmaz ki böyle aç biilaç.
(Duygusal müzik)
(Arama tonu)
-(Kısmet ses) Efendim. -Merhaba Kısmet Hanım.
Kusura bakmayın çok çaldırdım ama sizinle bir görüşmek istiyordum.
Siz müsait değilseniz kapatabilirim telefonu.
-(Kısmet ses) Yok yok, söyle. -Tamam.
Ya ben sizi rahatsız ediyorum ama...
...şimdi siz beni ara demiştiniz, ben o yüzden aramak istedim.
İlk aradığında Cem Bey, Cem Bey aradı da.
(Bahar ses) İlk aradığında ben dedim ki bir daha aramayayım Kısmet Hanım'ı...
...rahatsız olanasın dedim ama bir daha arayınca, ben...
...çok tedirgin oldum, o yüzden size söylemek istedim Kısmet Hanım.
Tamam Baharcığım. Ben ilgileneceğim, sen merak etme.
Çok teşekkür ederim Kısmet Hanım, tamam. Kolay gelsin, iyi günler.
Sana Bahar'ı rahat bırak demedim mi?
Öyle mi dedin, ben hatırlamıyorum.
(Kısmet) Sürekli arkamdan iş çeviriyorsun.
İyice kontrolden çıktın artık.
Söyleyene bak.
İster misin?
Cem bundan böyle seninle iş yapmak istemiyorum.
Arkamı dönemediğim birisiyle çalışamam. Bunu gerekli insanlara da söyleyeceğim.
(Gerilim müziği)
Savaş başlasın diyorsun ha?
Peki, başlasın o zaman.
(Hareketli müzik)
(Kapıyı çarpıyor)
(Hareketli müzik...)
(...)
Selin, bu dosyanın raporlarını mail atacaktın bana yollamadın herhâlde...
-...göremedim ben. -Özür dilerim Kısmet Hanım.
Tamamen çıkmış aklımdan. Hallediyorum ben şimdi.
Tamam hadi yolla, bekliyorum.
-Hoş geldiniz. -Hoş bulduk, merhaba.
-(Kısmet) Aa, abi? -Merhaba Kısmet.
-(Kısmet) Hoş geldin. -Hoş bulduk.
-Nasılsın? -İyiyim, hayırdır?
Vaktin varsa sana bir şey danışmak için geldim de.
Tamam. Gel hadi odama geçelim.
-İyisin değil mi? -İyiyim, iyiyim merak etme.
Sağ ol.
Gelirken Cem Bey’i gördüm. Bu binadan çıkıyordu.
Cem Bey kim?
Enver abinin bir müşterisi. Ben sana geldi sandım.
Yok, kimse gelmedi bana bu sabah.
Çok ofis var burada. Onlardan birine gelmiştir.
Otursana, ayakta kaldık. Hadi geç.
Bir şey içer misin? Onu da soramadım sana.
Yok, yok iyiyim böyle.
Evet abi, ne oldu söyle bakalım.
Ya...
...biz Enver abilerin evinde...
...şeyin, Sarp'ın silahını bulduk da.
Onu ne yapalım diye soracaktım sana.
-İyi günler Arif Bey. -Kolay gelsin.
(Selin) Kısmet Hanım, Cem Bey aradı. Montunu unutmuş galiba burada.
(Kısmet) Evet burada.
-(Kısmet) Selin! -(Selin) Buyurun Efendim.
-(Kısmet) Bir bakar mısın? -(Selin) Tabii.
(Hareketli müzik)
-Merhaba Enver abiciğim. -Merhaba Bahacığım.
-Nasıl geçti iş görüşmen? -Sorma ya, başkasını almışlar.
Ama insan arayıp söyler yani. Onca yolu boşuna gittim.
-(Bahar) Ne garip insanlar var. -Çok garipler, çok düşüncesizler.
Uf.
Fazilet Hanım'la kitap işi ne kadar iyiydi, keşke vazgeçmeseydi.
Kısmet, ne yapalım?
Neyse sen sıkma canını, üzülme. Bak ne oldu biliyor musun?
Evin arsasına alıcı çıktı.
-Hangi evin? -Bizim evin, annenin evinin.
-Bakarsın satılır rahatlarız ha? -Hadi bakalım hayırlısı.
Gerçi Şirin pek satılsın istemiyor, ben onu ikna etmeye çalışıyorum.
Belki o da ilerde, parası olunca oraya bir ev yaptırmak istiyordur.
Ondan.
O evde senin de hakkın var biliyorsun değil mi?
Kanunen öyle.
Kanunen öyle evet de asıl vicdanen öyle.
Ceyda ile Arda gelmedi mi eğitimden?
Yok gelmediler, neredeyse gelirler.
Çocuklar da gelir birazdan, ben hazırlık yapayım.
Görüşürüz Enver abi.
(Duygusal müzik)
Tüh ya, geç kalmışım ha.
(Satılmış) Hop, buradayım ben.
Hayda.
Hangi ara çıktın oğlum sen, görmedim ben seni?
Öyle yukarı bakarsan göremezsin tabii.
Ne bu hâlin, ne yaptın böyle kendine?
Uzuneşek oynadık teneffüste.
-Aç mısın peki? -Çok açım.
Öğle yemeği yemedin mi?
(Arif) Kantinden bir şeyler alırsın diye para vermiştim ben sana.
Yedim. Ama hâlâ açım.
İyi tamam.
Kafeye gideceğiz şimdi. Orada yersin tamam mı? Gel.
(Hareketli müzik...)
(...)
-Kolay gelsin, ne yapıyorsun baba? -Çalışıyorum.
(Enver) Sen niye böyle karanlığa kaldın?
Saat daha beş buçuk. Havalar artık erken kararıyor ya.
Sen niye durgunsun?
Yoksa ablam hırsızlığını itiraf mı etti?
Şirin uzatma.
(Enver) Öyle bir şey yok!
(Enver) Hadi sen eve geç.
Zaten kızgınım sana. Çocuklara abuk sabuk şeyler söylemişsin.
Bir de böyle çirkin konuşmalarla benim canımı sıkma.
(Şirin) Ne çirkin konuşması ya?
Bir düşünsene, Fazilet Hanım neden aynı anda ikisini de kapıya koydu?
(Şirin) Ha?
Er ya da geç, o gerçek ortaya çıkacak zaten.
Neyse, gittim ben.
(Müzik...)
(...)
(Kapı zili çalıyor)
(Müzik)
-Fazilet Hanım, merhaba. -Aa, Enver Bey?
Kusura bakmayın sizi böyle habersiz rahatsız ediyorum.
Hay Allah, siz rahatsızsınız galiba?
Yok, önemli bir şey değil.
Biraz üşüttüm galiba.
Buyurun. Ne vardı?
Ben, size bir şey soracaktım ama...
Rahatsızsanız, daha müsait olduğunuz bir zamanda geleyim.
Yok, efendim yok, yok.
Rica ederim. Buyurun.
Kusura bakmayın, böyle üstüm başım.
Estağfurullah.
Gerek yok efendim, gerek yok.
Sizi şöyle alayım. Buyurun.
Raif Bey yoklar mı?
O da biraz rahatsız. Odasında istirahat ediyor.
Ah, siz ikiniz birden rahatsızlandınız.
-Evet. -Geçmiş olsun.
Şöyle buyurun.
Bir şey ikram edebilir miyim size? Çay, kahve?
Çok teşekkür ederim. Ben fazla vaktinizi almayacağım sizin.
Eksik olmayın.
Öyle mi? Peki.
Buyurun. Sizi dinliyorum.
Fazilet Hanım...
...Bahar'la Ceyda, ikisi birden işten...
...çıkınca ben bir sorun mu var diye merak ettim.
(Enver) Sonra Şirin, küçük kızım benim.
O da bir şeyler söyledi.
Öyle olunca, ben daha da tedirgin oldum.
Kalktım size geldim.
Anlamadım. Küçük kızınız ne dedi size?
Efendim sözde Bahar'la Ceyda'yı...
Ah...
Öyle zor ki bunu söylemek.
Güya siz Bahar'la Ceyda'yı...
...sizin ziynet eşyalarınızı çaldıkları için işten çıkarmışsınız.
Yani yoktur değil mi böyle bir şey?
(Müzik)
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
(Ceyda) Gel.
Anam sen niye yerde yatıyorsun?
Otur anneciğim, otur.
Ay, okul pantolonu da üstünde hâlâ.
Satılmış.
Allah!
Annem sen iki dakika otur burada. Tamam mı?
Ben şunu da bir banyoya sokup gelivereyim. Tamam mı?
Geliyorum ben hemen.
Hişt. Hadi. Kalk bakayım.
(Ceyda) Ne bu numaralar ha?
Ne uykusu bu, bu saatte?
Bırak ya.
Hişt. Bana bak.
Sudan mı korkuyorsun sen ha? Seni kuduz.
(Satılmış) Iı...
(Ceyda) Aa, hâllere bak.
Hadi. Kalk.
Kal bakayım leş gibisin.
Hadi sen de gireceksin banyoya.
Kalk, kalk, kalk.
Hadi bakalım.
Ay.
Hadi yürü.
Kendin yıkanabiliyorsun değil mi?
(Ceyda) Yıkanabiliyor musun kendin?
(Ceyda) Ay, gören de taş taşıdı sanır bütün gün.
(Ceyda) Gel, gel banyo bu tarafta, gel.
(Gerilim müziği)
Hayırdır? Nereye bu saatte?
Kahveye çıkıyorum. Ne var?
(Enver) Arif, bir bakar mısın?
(Arif) Enver abi.
Sen çocuklara bir beş, on dakika göz kulak olur musun?
Benim kızlarla konuşmam gereken ciddi bir mesele var.
Tamam. Olur.
Hah. Bir dadılığın eksikti.
Enver abi, bir şey mi oldu?
Oldu! Oldu!
Tamam, yavaş çık. Tıkanacaksın şimdi.
Enver abi, dikkatli ol.
Ne oldu ya? Hayırdır?
Enver abi, sen iyi misin?
Hayır, değilim. Ben hiç iyi değilim.
-Ne oldu? -Bilmiyorum ki.
Ne oluyoruz be? Yıktınız ortalığı.
Siz ikiniz benimle yukarı geliyorsunuz, hemen!
Çocuklar?
Tamam, siz çıkın. Ben bakarım çocuklara.
Ne oldu ya?
Ne bileyim.
Ne oluyor ya?
Hadi. Geçin içeriye. Ben Fazilet Hanım'dan geliyorum.
Konuşacaklarımız var.
(Müzik)
(Enver) Hadi, hadi gelin.
(Şirin) Buyurun.
Hoş geldiniz.
(Müzik)
Hadi.
(Müzik)
Geçin, geçin.
(Gerilim müziği)
Hayatımın en büyük hayal kırıklığı.
(Enver) En büyük!
Ben bugün karşılaştığım çirkinliği anlatacak kelime bulamıyorum.
Fazilet Hanım'ın karşısında yaşadığım mahcubiyeti...
...anlatacak kelime bulamıyorum.
Yer yarılsaydı ben içine girseydim!
Babacığım sen niye kendini suçluyorsun?
(Şirin) Senin bir suçun yok ki.
Ayrıca utanacak kişi sen değilsin.
(Müzik)
Yazıklar olsun!
(Enver) Yazıklar olsun!
Bin kere yazıklar olsun!
Ben iyi ki Hatice'm bugünü görmedi, dedim.
(Müzik)
İnsan nasıl kardeşini hırsızlıkla suçlar?
Normal bir insan değil iftira atmak...
...böyle bir şeyi aklına bile getiremez! Düşünemez, düşünemez!
Nasıl ya?
(Enver) Sen iftiracısın!
İftiracısın sen! Sen--
Şeytan. Ben hep diyorum ya buna şeytan diye.
-Ben... Ben doğruyu söylüyorum. -Sakın Şirin!
-(Şirin) Doğruyu söylüyorum. -Sakın ağzını açma!
(Enver) Çık dışarı!
Bir dakika ben, ben gerçekten doğruyu söylüyorum baba.
Çık dışarı!
Dışarı çık buradan! Biz seninle sonra konuşacağız. Çık!
(Müzik)
Ben...
...ikinizden de onun adına özür dilerim.
Sen niye özür diliyorsun babalık? Kıyamam.
Asıl onun özür dilemesi lazım.
Yani biz kabul etmeyiz tabii o ayrı.
-Değil mi kız? -Hı?
Bu arada...
...Fazilet Hanım epey bir rahatsızlanmış.
Ceydacığım ben senin yerinde olsam, yarın bir uğrardım ona.
Nasılsınız, bir şeye ihtiyacınız var mı demek için.
İnsanlık namına kızım.
(Müzik)
(Nisan) Bak şimdi kale yapacağım.
(Nisan) Şunu şuraya koydum.
Şunu şöyle.
-Arif abi. -Hı.
‘Manifa’ ne demek?
Doruk, yeter ama artık!
‘Manifa’ mı?
O ne lan?
Manitadır o.
Manita da olabilir. O nedir?
Ha.
(Arif) Manita?
Manita, sevgili demek.
Öyle mi?
Niye sordun lan?
Manitan mı var yoksa?
Hayır, benim yok ama--
Kimsenin manitası yok.
-(Doruk) Arif abi. -Hı?
Senin manitan var mı?
Benim manitam var.
Hem de sarışın.
(Müzik)
İyi geceler.
Tekrar kusura bakmayın olur mu?
(Enver) Bende kafa yok ki. Ben bu Şirin'e inandım işte.
(Enver) Kusura bakmayın.
(Müzik...)
(...)
Of...
Evet, anlat bakalım.
Baba bak, sana yemin ediyorum.
O mücevherler Fazilet Hanım'ındı.
Sana doğruyu söylüyorum. Lütfen inanır mısın bana?
Gittim konuştum ben.
Ne münasebet? Öyle bir şey olmadı, dedi kadın bana.
Kendi ağzıyla söyledi.
Sen... Sen üzülme diye söylemiştir kesin öyle canım.
Çalındılar dediğin şeyleri gitti aldı getirdi. İşte buradalar, dedi.
Ya bu neyin ısrarı? Artık ben anlamıyorum ki
Ama...
Ee...
Ben yanlış anlamışım demek ki.
Ama kötü niyetle yapmadım. Gerçekten baba.
Bırak Allah aşkına.
Özür dilerim.
Niyetim seni üzmek değildi.
-Ben-- -Sarılma, sarılma!
Gözüm görmesin seni.
Baba küs müyüz?
Küsüz.
Annenin hatırı olmasaydı, ona verdiğim sözler olmasaydı...
...seni kolundan tuttuğum gibi kapının önüne koyardım.
Ben kötü bir şey yapmadım gerçekten yani...
...yanlış anlamışım.
Herkes hata yapabilir.
İnsanların onuruyla oynamanın hatası olmaz.
Ben böyle bir şeyi asla kabul edemem.
(Müzik)
Şaka mı bu ya?
(Müzik)
Of...
Satılmış, sen niye gelmedin? Bak Arda uyudu bile.
Niye duruyorsun böyle?
Hiç.
(Ceyda) Hasta mı oluyorsun?
Bak sakın baban gelmeden yapma ha öyle bir şey.
Vallahi yakar beni.
Ben senin ateşine bakayım bir.
(Ceyda) Cık. Ay...
Var gibi de...
...yok gibi de.
Ne olur ne olmaz, ben sana gene de bir şurup vereyim dur.
Bak şimdi, bunun içince ateş falan hiçbir şeyin kalmaz.
Kalk bakayım. Doğrul bakayım azıcık. Doğrulabiliyor musun? Hah kalk, kalk.
Hah. Tabii koşturup duruyorsun okulda ondan oluyor bu.
Kendin içebiliyor musun? Hah. İç bakayım.
(Ceyda) Evet.
(Müzik)
Bir dakika ya. Niye buraya geldik?
Burada yatacaksın bu gece.
Niyeymiş o?
Hasta gibisin çünkü.
Yok, ben burada yatmam.
Çocuk odası be burası.
Aman sen de çocuksun. Hadi. Yürü bakayım.
Hah, yat şöyle.
Bak eğer hastaysan bize bulaştırırsın.
Arda daha yeni eğitime başladı.
Benim işim gücüm var.
(Ceyda) Hiç öyle hastalanabilecek durumumuz yok yani.
Ben hasta değilim ki.
Korkuyor musun sen tek yatmaya?
Yok. Niye korkacağım ya?
Işığı açık bırakayım mı?
İstemez.
İyi madem.
Hadi Allah rahatlık versin.
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
Baba.
Babacığım.
Sana çok güzel kahvaltı hazırladım.
Hadi kalk.
Baba.
Sana çok güzel bir kahvaltı hazırladım diyorum.
Duydum.
Hem senin en sevdiğin yumurtadan yaptım. Böyle haşladım, rafadan.
Hadi. Hadi bekliyorum seni. Hadi kalk, kalk.
Bekleme yemeyeceğim ben.
Ama ben senin çok sevdiğin o börekten yaptım.
Annemin böreğinden.
Onun için sabahın dört buçuğunda kalktım baba.
Çok güzel oldu. Hadi.
İstemiyorum.
(Şirin) Ne demek istemiyorum?
Ya kokuyu almıyor musun? Mis gibi kokuyor.
Tadı da çok güzel oldu. Hadi kalk.
İstemiyorum dedim! Çık dışarı!
(Müzik...)
(...)
(Müzik)
Ben de böreği ablamlara götüreyim o zaman.
Çocuklar da seviyor zaten.
Hem ablam da çok seviyor.
(Müzik)
Yarısını da Ceyda'ya veririm.
Hı?
(Müzik)
Yarısını da Ceyda'ya verirmiş.
Ablası da yermiş de çocuklar da çok severmiş de.
Sanki sen çok umursuyorsun o çocukları.
Hatice sen de öyle bakma bana.
Tamam, söz verdim ama biliyorsun haklı olduğumu.
Günaydın abla.
Annemin meşhur böreğinden yap--
(Ayağıyla kapıyı çalıyor)
Ama sen çok severdim.
Yarısını sen al yarısını da şu Ceyda'ya verelim.
Abla.
(Ayağıyla kapıyı çalıyor)
Aman be!
(Ayağıyla kapıyı çalıyor)
Günaydın Ceyda. Börek yaptım.
(Yusuf) Ya ne oluyor ya, ne oluyor?
Allah Allah! Dan dan kapılar vuruluyor.
Kızım ne yapıyorsunuz siz ya?
O ne be?
Börek.
İyi, iyi.
Al Yusuf amca. Sen ye.
(Müzik)
İstemiyorum bö...
Şirin mi verdi onu sana?
Elime tutuşturuverdi.
Sen ne istiyorsun?
Ya ne isteyeceğim Ceyda ya? Kirayı istiyorum tabii.
İyi. Bekle.
Al hadi al.
İki...
...dört. Yağlanacak şimdi.
Aşağıda sayarım. Yandım.
İyi oldu bu be.
(Müzik)
Günaydın.
Sen böyle dün eskilerini giyip gitmiştin ama...
...baban sana yeni kıyafetler almış.
(Ceyda) Ben de ütüledim hazırladım hepsini.
Bunları giyersin.
Nasıl oldun?
İyiyim.
Dur bir ateşine bakayım.
(Müzik)
İyisin, iyisin. Maşallah, düşmüş ateşin.
Hadi üstünü giyin de gel.
Kahvaltı edelim.
(Müzik...)
(...)
Al bakalım. Hadi iyi dersler.
Akşam yine sen mi geleceksin?
-Ben geleceğim tabii lan. -Ne bu böyle çocuk gibi?
Hadi yürü uzun etme.
(Müzik...)
(...)
(Müzik)
Merhaba Fazilet Hanım.
Babalıktan öğrendim de rahatsızlanmışsınız.
(Ceyda) Bir gelip bakayım dedim size.
Belki bir yardıma ihtiyacınız vardır.
İyi.
Geçin içeri.
(Müzik)
Emre Bey merhaba. Nasıl oldu anneniz?
İyi bari çok şükür. Hadi gözünüz aydın.
İyiyiz biz de. Ne yapalım? Bir yaramazlık yok
Satılmış da iyi, az önce okula bıraktım onu da. Merak etmeyin.
Yani bir yaramazlığını görmedik şimdiye kadar.
Okuluna gidip geliyor işte.
Tamam, görüşürüz.
(Gerilim müziği...)
(...)
Ee... Kahvaltı hazırlayayım mı size?
Yediniz mi bir şeyler?
(Fazilet) Yok istemem, gerek yok.
Siz Raif'i odasından çıkarabiliyorsanız çıkarın.
O bana yeter.
Nasıl yani? Çıkmıyor mu odasından?
(Fazilet) Hayır efendim.
Siz gittiğinizden beri ne odadan çıkıyor...
...ne de bir şey yiyor.
(Müzik...)
(...)
(Kapı vuruldu)
Laftan anlamıyor musun? Beni rahat bırak dedim kaç kere!
İyi. Madem öyle istiyorsun ben rahat bırakayım seni.
(Müzik...)
(...)
Ne yapıyorsun Sezercik böyle bir başına?
Hiç.
Seni düşünüyordum.
Bu ne be!
(Ceyda) Anam iki gün boş bıraktım seni. Şuraların hâline bak.
(Ceyda) Vallahi anan haklı. Uğraşılmaz seninle.
Niye kapattın kapıyı? Anan bir şey sanacak.
Ne sanacak?
Raif Allah aşkına, aç şu kapıyı.
Kadına daha fazla mahcup etme beni.
(Ceyda) Bak sen laf ediyorsun ya anan iyi kadın.
Enver abi gelmiş buraya mücevherleri sormaya.
Kadın hiçbir şey dememiş.
Başkası olsa derdi mücevherlerimi çaldılar diye.
Seni o yüzden gönderdi değil mi? Mücevherler yüzünden?
Niye bana yalan söyledin?
Ne deseydim?
Hem böyle girilmez, anne oğulun arasına.
Hem bak Allah'ı var. Kadın bana hiçbir şey demedi.
Ben babalıkla konuşunca anladım, mücevher meselesi yüzünden olduğunu.
O mücevherler onun değil.
Benim.
-Nasıl senin? -Ona da söyledim.
Asla affetmeyeceğim. Asla!
O hırsız değil.
Onları Ceyda'ya ben verdim diyorum anlamıyor musun?
Borçlarını ödemesi için ben verdim.
Ayrıca onlar bana ait hatırlıyor musun?
Babam çok hastaydı onları aldırdığında.
Ben ileride o günleri göremem.
Bunları ileride benim adıma evleneceğin kadına verirsin demişti. Öyle değil mi?
-Öyle evet. -(Raif) Ee?
Yani onlar benim ve istediğimi yapabilirim.
Baban onları sana karına veresin diye aldı.
Ee, ne yapayım, evleneyim mi Ceyda'yla?
(Geçiş sesi)
Deme be!
Sen şey dediydin bana bu...
...babamın hediyesi değil, başka biri verdiydi dedin.
Ben verdim işte. O takıyordu.
Anam sen de ne kafasızsın.
İnsan baştan der, babam onları benim için aldı diye.
Benim de içim azıcık rahat ederdi.
-Benim değil mi kafasız olan? -Evet, ben mi olacağım?
Bütün bu konuşulanlardan...
...benim bütün bu anlattıklarımdan...
...anlaya anlaya bunu mu anladın sadece?
Evet. Hadi yeter bu kadar lak lak.
Bak ben sana kahvaltı hazırlayayım...
...zaten annen de merak etmiş seni üzülüyor kadın.
-Sen de çık artık odandan. -Bir dakika, bir dakika.
Annem söyledi, bu kazada...
...ne kadar hasar aldığımı merak ediyormuşsun.
Hâlâ merak ediyor musun?
(Müzik)
Sadece bacaklarım.
İyi. İyi!
Tamam, çekil. Hadi, çekil önümden.
Çekil, çekil. Hadi.
(Ceyda) Çekil az kenara.
(Ceyda) Allah Allah! Ay öleceğim, öleceğim!
Vallahi öleceğim be! Ne yaptın kızım sen? Öyle şey sorulur mu?
Bir de gidip anasına sordun. Ceyda ne yaptın sen?
Ne soruyorsun öyle şeyleri?
Oh, serin serin iyi geldi vallahi. Oh burası serin. Allah'ım!
Allah'ım ben ne yaptım. Bir de gidip anasına sordum. Vallahi rezalet.
Vallahi rezalet.
(Fazilet) Neymiş o rezalet?
Kız, denir mi hiç öyle? Niye diyorsun Raif'e öyle Ceyda senin...
...kazada nerelerin hasar gördü, merak ediyor diye? Ben ondan mı sordum sana?
Konuştunuz mu Raif'le? Çıkacak mı odadan?
Konuştum çıkacak, geliyor birazdan.
Öyle mi? Ay, teşekkür ederim.
-Günaydın anne. -Günaydın Raifciğim.
-Nasılsın yavrum? -Çok iyiyim.
-Aç mısın? -Hem de nasıl?
Çok güzel. Güzel bir kahvaltı yapalım o zaman.
Tamam, ben hazırlayayım.
Ceyda, üç kişilik hazırla kahvaltıyı.
Gerek yok. Ben yedim gelmeden.
Olur mu öyle şey.
Bizimle bir daha edersiniz kahvaltı.
Hem yeniden işe başlamanızı kutlarız birlikte.
Ne gerçekten mi? Ben yine çalışacak mıyım sizinle?
Evet, tabii istiyorsanız.
İstiyorum tabii. İstemez miyim?
(Fazilet) Evetse güzel o zaman.
Otlu peynir almıştım, onu da koyalım sofraya.
Tamam, ben bulurum şimdi onu.
Canım benim.
(Müzik)
Hadi git sen de içeri.
Öyle dolanma benim ayağımın altında.
Ay. Üff!
(Müzik)
-Başka bir şey istiyor musunuz? -Yok, yeter bu kadar.
Buyurun, oturun.
(Müzik)
Arda nasıl? Görüşmeler iyi geçti mi?
Şey çok iyi geçti, çok ilgilendiler sağ olsunlar.
Böyle kendi evlatlarıymış gibi.
Bu çocuklarda eğitim çok şeyi değiştiriyormuş.
Arda'nın o görsel becerisini...
...hayatta kullanabilmesi önemliymiş.
Yani çok iyi yapboz yapıyorsun diye, büyük adam olmuyorsun tabii.
Böyle o yeteneğini başka yerlerde kullanabilsin...
...okullara gidebilsin, iş güç sahibi olsun diye, eğitim alması lazımmış.
Evet.
Bu potansiyeli doğru yönlendirmek...
...çok önemli tabii çocuklarda.
Diğer çocuk ne oldu senin?
-Biliyor musunuz siz onu? -Raif bahsetti biraz.
Evet, buldunuz mu onu?
Buldu, aldı bile babası. İlk günden de getirip bana bıraktı.
-Öyle mi? -(Ceyda) Evet.
Çocuk bir de yaramaz ki sormayın.
Ne duradan anlıyor, ne yapmadan anlıyor.
Bir de bir dil var pabuç kadar.
Desene tam senin çocuğun işte.
Hadi oradan be! Allah Allah!
Vallahi bu çocukta ne bir saygı var, ne bir aile terbiyesi.
(Çayı sesli içti)
Ee... Anlaşabildiler mi Arda'yla bari?
Yok, canım Arda umurunda değil onun. Böyle işi gücü serserilik.
Allah'tan Bahar var da yardımcı oluyor bana.
(Ceyda) Vallahi ben iki günde paralardım öyle azgın çocuğu.
Bahar nerede? Niye gelmedi bugün?
(Müzik)
Merhaba Arif.
Bahar.
Hayırdır ne işin var senin burada?
Yine bir iş görüşmesine gittim de çıkınca bir uğrayayım dedim.
İyi yapmışsın. Gel oturalım böyle.
Aç mısın? Bir şey yer misin?
(Bahar) Yok aç değilim. Ama bir çayını içerim.
Olur gel. Mehmet, bize bir çay verir misin?
Ee, ne işiymiş bu?
Aa, abla hoş geldin.
Bir ayakkabı mağazasında tezgâhtarlk.
(Bahar) Ama olmayacak herhâlde. İngilizce istiyorlarmış.
Sen İngilizce çalışıyordun. Bıraktın mı yoksa?
Yok, bırakmadım. Yine her gün çalışıyorum ama işte...
...o kadar İngilizcem olmadı daha.
Kızım millet iki kelime İngilizcesiyle, ortalıkta kasıla kasıla dolaşıyor.
Ben yapamam ki öyle.
Azıcık biliyorum dedim. Ne diyeyim?
-Teşekkür ederim. -(Mehmet) Afiyet olsun.
Olsa güzel olurdu tabii. Keşke olsa ama.
Yeri de çok güzel. Sahilde balık ekmekçiler var ya, orada.
-(Arif) Gerçekten mi? -Evet.
Ne severim ben de balık ekmek.
Sorma, önünden geçerken nasıl koktu.
İşin yoksa gidip yiyelim mi?
(Arif) Durduk yere canımı çektirdin şimdi.
-Şimdi mi? -Evet, şimdi.
Senin işin vardır, meşgul etmeyeyim ben.
Yok, bir saate kadar yer döneriz. Bırakırım çocuklardan birini.
Yani ister misin?
Ay! Ay yandım, yandım!
Yandım çok fena yandım. Tut, tut, tut!
-(Şirin) Yandım diyorum yandım! -(Kadın) Ay, yanmış kızcağız!
(Üst üste konuşma)
Değmesin. Sen git eczaneye soğuk jel alın.
(Üst üste konuşma)
Olur o zaman gidelim.
İyi tamam. (Üst üste konuşmalar)
-(Kadın) Ayy! -(Şirin) Hadi götürün bari.
-(Şirin) Çok canım yanıyor. -Mehmet gelirim ben birazdan.
-Tamam abi. Pardesüyü giydirelim. -(Kadın) Su tutalım.
-(Kadın) Su tutalım buna. -Bir dakika, bir dakika.
-(Kadın) Eczane var mı? Sen eczaneye git. -(Mehmet) Şirin abla gel.
Ay, istemiyorum ya! Tenime tenime yapıştırdınız.
Rahat bırakın beni. Hallederim ben.
("Sinan Güleryüz - Özge Özder - Biz Bize"çalıyor)
"İçer miyiz birer sebep daha doldursak içer miyiz"
"Dalıp dalıp aşka sohbet eder miyiz"
"Sabahlara kadar diz dize"
"Sever miyiz birer nefes çalsak aşktan sever miyiz"
"Biraz daha bakıp bakıp güler miyiz"
"Sabahlara kadar biz bize"
Peçete de alabilir miyiz? Teşekkürler.
"Gelir miyiz biz bu saatten sonra dize gelir miyiz"
"Söyle"
"Verir miyiz ipleri ele verir miyiz deli miyiz böyle çok sevince"
(Bahar) Off havada yakaladı.
"Üzer miyiz kırıp geçer miyiz vazgeçer miyiz bu aşktan söyle"
"Biz ikimiz halleder gibiyiz seninle ben olunca hep el ele"
Takmışsın kolyeyi?
Taktım.
"Sever miyiz birer nefes çalsak aşktan sever miyiz"
"Biraz daha bakıp bakıp güler miyiz"
"Sabahlara kadar biz bize"
(Kapı vuruldu)
Buyurun.
(Kapı açıldı)
Ben ıhlamur kaynattıydım da size.
Boğazınızı yumuşatır diye düşündüm.
Teşekkür ederim.
Bir de Fazilet Hanım ben şey diyecektim size...
...teşekkür etmek istiyorum, o şeyle ilgili.
Hem o gece babalığa bir şey dememişsiniz.
Hem de beni affedip, tekrar işe aldınız.
(Ceyda) Zaten kovarken de hiç yüzüme vurmamıştınız, hiç utandırmadınız beni.
(Ceyda) Ne diyeyim bilmiyorum. Allah razı olsun sizden.
Ee, bir de...
...acaba diyorum Bahar da geri dönsün mü işe?
Sizi affettiğimi nereden çıkardınız?
Sizi affettiğim için geri almadım.
Oğlum mutsuz olmasın diye geri aldım.
(Fazilet) Bahar için de böyle bir durum söz konusu olamaz.
Ama Raif bana dedi ki...
...o anlatmış size takıları kendisinin bana verdiğini.
Siz de tamam demişsiniz.
Sizce ben böyle bir şeye inanacak kadar saf mıyım?
Belli ki Raif sizi korumak için yalan söylüyor.
Bunda anlaşılmayacak bir şey yok ki.
Yani inanmıyorsunuz takıları bana Raif'in verdiğine?
Tabii inanmıyorum.
Bahar bir de utanmadan gidip satmış.
Kuyumcunun kayıtlarında gözlerimle gördüm.
-Siz nereden biliyorsunuz kuyumcuyu? -(Fazilet) Neyse, neyse.
Sizinle bu konuyu böyle uzun uzun konuşmaya hiç niyetim yok.
(Fazilet) Ancak bundan sonra ayağınızı denk alın. Unutmayın ki...
...oğlumun hatırı olduğu için bugün hapiste değilsiniz.
(Fazilet) Gidip sizi şikâyet edeceğime...
...kendi mücevherlerimi para verip satın aldım.
İnsan evladı için her şeyi yapıyor.
Evet, yapıyor tabii.
Benim de hayatta aklıma gelmezdi böyle bir şey yapmak.
Yani evladımla tehdit etmeseler beni...
...Raif bile vermiş olsa, o mücevherleri almazdım.
Bahar'ı da çocuklarıyla tehdit etmemiş olsalardı...
...boğazını kessen, gidip satmazdı o takıları.
Ama dediğiniz gibi Fazilet Hanım.
Evlat deyince, akan sular duruyor işte.
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
Öyle işte, Raif mücevherleri ben verdim deyince...
...anlamış durumu Fazilet Hanım yumuşamış.
Zaten onun da değilmiş mücevherler.
-Ya! -Zamanında Raif'e babası vermiş.
Seni işe geri aldı değil mi? Çalışıyorsun artık orada?
Evet, aldı.
Oh Ceyda, o kadar sevindim ki anlatamam. Oh be!
Bak şimdi bu da oldu. Bunun kapatıyorum altını tamam mı?
(Bahar) Buna bir şey yapma, dinlensin azıcık.
Bunu da azıcık soğusun, blenderdan geçir. Sonra biraz daha kaynat.
Yaşa be! Sağ olasın gülüm benim.
Ne demek ne yaptım ki? Hadi geçeyim ben eve.
-Bahar be. -Efendim canım?
Ben Fazilet Hanım'a diyemedim Bahar ne olacak diye.
O da bir şey demedi.
Bir de şimdi çok hasta, zaten çalışamayacaksınız. Soramadım.
Kızmadın değil mi?
Öyle şey olur mu Ceyda? Ben niye kızayım sana?
Hem ben yeni iş bakıyorum zaten.
Hâlâ suçlu da hissediyorum kendimi.
Kadın ayrıca söyledi, ben hikâyenle ilgilenmiyorum artık, dedi.
Ne olursa olsun biz o kadının evinden...
...haberi olmadan bir eşyasını alıp sattık.
Gitti adamcağızın babasının bütün hatırası.
Yok, gitmemiş.
Fazilet Hanım parayı bastırıp geri almış.
Nasıl ya?
-Merhaba Arif. -Merhaba.
-Merhaba Ceyda. -Merhaba.
Bir şey mi oldu?
Yok, ben size gelmedim. Enver abiye çıkacaktım...
...şey işi var ya onu halledeceğim bugün.
Ne işi?
Silah var ya işte onu atacağım bugün.
-(Ceyda) Atacaksın onu değil mi? -Atacağım.
Niye sen atıyorsun? Ben hallederim onu.
-O benim halletmem gereken bir mesele. -(Arif) Saçmalama kızım.
Sen ona dokunamazsın bile. Ben gidip bir yerden atacağım işte.
Yok canım, olur mu? Bahar da gelsin tabii.
Allah Allah! Niye Bahar gelsin ya?
Anam ne demek niye gelsin?
Oğlum bu işler iki kişi yapılır.
Bahar orada etrafı gözetleyecek, bakacak biri geliyor mu.
Sen de silahı sallayacaksın, kurtulacaksın.
Evet, Ceyda doğru söylüyor.
İyi, tamam. Hadi acele et, giy üstüne bir şeyler gidelim.
(Kapının kilidini açtı)
Hişt! Bu kıyağımı da unutma.
Ne kıyağı?
Anam işte ne güzel gece gece sahil sefası yapacaksınız Bahar'la.
Sefaya bak!
Kızım silahı denize atacağız, gezmeye gitmiyoruz. Hayret bir şey!
Kazma. Ne var canım? Silahı da atarsın, sonra sahil sefanı da yaparsın.
(Kapı açıldı)
Hazırım.
Hadi geçin bak, bekletmeyin Ceyda ablanızı.
-Geliyorlar sana. -Hadi gidelim.
Bana bakın.
Silahı atarken dilek de tutun.
Tövbe tövbe.
(Ceyda gülüyor)
(Kapı kapandı)
(Kapıya vuruyor)
(Kapı açıldı)
-Merhaba çocuklar. -Merhaba Enver abi.
Merhaba Enver abi.
Biz şeyi almaya geldik...
...dün konuştuk ya.
Ha! Tamam, tamam.
Ben iyice sardım onu, hazırladım. Hemen gidip getireyim.
Hazır Şirin de banyoda.
Hayda! Bu ne böyle Enver abi?
Ben bunu iki çarşafa sardım, sonra da battaniyelere.
Ne olur olmaz dikkat çekmesin diye.
Enver abiciğim, benim kadar olmuş bu. Nasıl dikkat çekmesin?
Bir de pembe battaniyeye sarmışsın.
Olmaz bu böyle, daha çok dikkat çekeriz.
Yapma ya, öyle mi?
Öyle tabii Enver abi. Biz bunu böyle atarsak ceset falan sanarlar.
Tabii.
Ben onu hiç düşünemedim.
Tabii her gün denize silah atmıyoruz.
Ben bunu küçülteyim biraz o zaman.
-Koyabilir miyim? -Koy, koy.
Fiyonk yaptım ben onu güzelce.
İyi yapmışsın.
(Müzik)
-Bir fiyonk daha var burada. -Hah, sağlam olsun diye.
Enver abi sen buraya koyduğuna emin misin?
Evet oğlum, ellerimle koydum.
(Müzik)
Enver abi acaba burada mı gerçekten?
Emin misin sen?
Tabii kızım.
Vallahi sinir bastı bana of!
Bahar, yavaş yavrum, yavaş kızım.
(Arif) Tamam, çıktı.
Böyle iyi oldu.
Ben bunları iki seferde yıkayacağım yalnız tek seferde sığmaz.
Sen nasıl uygun bulursan kızım.
(Müzik)
Ne yapıyorsun Arif, oraya konulur mu o? Ver bana.
-Tamam Bahar, bir şey olmaz. -Ver bana sen.
Bahar tamam, saçmalama. Bende kalsın.
-Bir poşete falan koyalım bari. -Vereyim mi poşet?
-Varsa verir misin? -(Arif) Enver abi tamam.
Ne poşeti? Böyle daha güvenli, korkma.
-Hadi gidelim. Görüşürüz Enver abi. -Güle güle.
Görüşürüz Enver abiciğim, haber veririm.
Dikkatli.
(Müzik)
(TV erkek ses) Lütfen el ele tutuşur musunuz? Herkes, sağ sol.
(TV erkek ses) Çünkü şu duygu yoğunluğunu...
Ay! Kız bu ne bangır bangır, aa!
Azıcık kısın be, kafam şişti.
(Televizyonun sesini kıstı)
Sen yine hâlsiz görünüyorsun.
Senin yine azıcık ateşin mi çıktı?
Dur şu ilaçtan bir daha vereyim ben sana.
Bu ne be? Ne zaman bitti bu?
Satılmış, sen mi içtin bunu?
Bak, öyle kendi kafana göre ilaç içemezsin.
Bak sakın, vallahi fena olursun. Bak kör olursun bak sakın!
(Kapı vuruluyor)
-Merhaba Ceyda. -Aa, döndün mü sen be?
Evet, birkaç saat önce döndüm.
Aradım seni Satılmış'ı alayım diye ama açmadın.
Sessizdeydi telefon be. Geç, geç.
Satılmış, bak baban geldi. Gel, gel.
-Merhaba çocuklar. -Merhaba Emre abi.
Merhaba oğlum. Nasılsın bakayım? Gel seni bir öpeyim.
Öpme, öpme. Hasta biraz sana da bulaşmasın.
Ne oldu, nesi var?
(Ceyda) Ateşi var azıcık.
Koşturuyorsa tabii hayta gibi okulda.
Satılmış, hadi toparlan. Kalk geç içeri, sen eşyalarını toplamaya başla.
(Müzik)
(Ceyda) Hadi.
-Nasılsın Emre abi? -İyi. Siz nasılsınız?
-Biz de iyiyiz. -İyiyiz.
Emre, bak sakın sen hasta ettin çocuğu falan deme.
Çok haylaz bu, göreceksin sen de.
Tamam canım, merak etme. Çocuk o.
Arda.
Arda da eğitime başladı. Her gün gidip geliyoruz oğlumla.
Babası Arda'yı alıp dilendirecek miymiş?
-Ne? -Ne!
Yok canım, olur mu öyle şey?
-Olmaz mı? -(Emre) Olmaz tabii.
Kesin mi olmaz, hiç mi olmaz?
Ceyda ablanız izin verir mi öyle bir şeye?
Sıkıysa denesinler, aa!
Peki gidecek mi Arda?
İnşallah gitmeyecek.
Gitmesin.
-Sen Arda'yı çok mu seviyorsun? -Evet, çok seviyorum.
Çünkü o benim kardeşim.
(Müzik)
-Satılmış'ı seviyor musun peki? -Evet.
(Müzik...)
(...)
Satılmış unutma...
(Gerilim müziği)
Niye karıştırıyorsun benim çekmecemi?
Karıştırmadım.
Nasıl karıştırmadın?
Gördüm işte, açmıştın böyle...
Kim koydu bunları buraya?
(Müzik)
Sen mi koydun bunları buraya?
Ben buraya girdiğimde bunları mı koyuyordun buraya?
Satılmış, bana cevap ver.
Nereden buldun bu kadar parayı sen?
Satılmış!
Bak bana doğruyu söyle yoksa seni fena yaparım!
Sen nereden buldun bu kadar parayı?
-Sana ne ya? Babam bekliyor beni. -Beklesin!
Bana cevap vermeden, hiçbir yere gidemezsin.
-Nereden buldun bu kadar parayı? -Babam bekliyor dedim.
İyi, hadi bakalım.
Hadi, sen bilirsin.
Geç, geç önüme. Geç, babanın yanında konuşalım.
Aç kapıyı, aç bakayım!
Geç içeri, geç, geç!
-Ne oluyor? -Hadi gidelim.
Sen bana cevap vermeden hiçbir yere gidemezsin.
Emre, bunun bir ton parası var. Bak nereden buldu bilmiyorum.
Çaldı mı ne yaptı bilmiyorum ama avuç dolusu parası var bunun.
Çalmadım.
(Ceyda) Öyle mi? Nereden geldi onca para, gökten mi düştü?
Sana ne ya benim paramdan?
Bir daha gelmeyeceğim ben sana.
Bana bak, anneyle öyle konuşmak yok, tamam mı?
(Emre) Şimdi söyle bakayım bana, nereden buldun o parayı?
Söyle, kızmayacağız, merak etme.
-Çalıştım ben. -Ne çalışması be?
Vallahi çalıştım da kazandım.
Hangi ara çalıştın da kazandın, rüyanda mı?
(Emre) Ceyda, bir dur.
-Çocuğu dinleyelim ha? -Yahu Emre, ne çalışması?
Bu çocuk her gün Arif'le okula gitti, onunla beraber geri döndü.
(Ceyda) Eve geldiğinde serildi, pinekledi. Hangi ara çalışacak?
Bu serseri midir nedir anlamadım ki.
Nereden buldun sen bu kadar parayı? Yürüttün mü yoksa?
Okul arkadaşlarından, babalıktan falan mı yürüttün?
Fena yaparım seni. Bana doğruyu söyle!
(Emre) Tamam bir saniye.
Bana bak, gözüme bak.
Şimdi söyle bakayım lütfen, nereden buldun o parayı?
-Çalıştım. -Tamam.
-Ne zaman çalıştın peki? -Okuldan kaçtım.
Ne demek okuldan kaçtım?
Arif abi beni okula bıraktı, o gidene kadar bekledim. Sonra kaçtım.
Bak, duyuyor musun söylediklerini?
Duyuyorum.
Niye öyle bir şey yaptın peki?
Deli misin çocuk sen? Sana çalış diyen mi var?
Ezileceksin, arabaların altında kalacaksın sonra.
(Emre) Ceydacığım bir saniye.
Bak bana.
Şimdi beni iyi dinle tamam mı?
Artık böyle şeyler yapmana gerek yok.
Biz senden sadece okuluna gitmeni ve derslerini çalışmanı istiyoruz.
Eski hayatını unut.
Kimse senden eve para getirmeni beklemiyor.
Biz sana bakarız.
Tamam mı?
Ama onun için yapmadım ki.
Ne için yaptın peki?
Arda için yaptım.
("Sezen Aksu - Bir Çocuk Sevdim" çalıyor)
Ne yaptın Arda için?
Para biriktiriyordum...
...Arda gitmesin diye.
("Sezen Aksu - Bir Çocuk Sevdim" çalıyor) "Bir çocuk gördüm uzaklarda"
"Gözleri kederli hatta korkulu"
"Her şeye rağmen bir an gülümsedi çocuk"
"Sıcak, sade ama biraz kuşkulu"
"Bir çocuk sevdim uzaklarda"
"Sanıyordum ki onun özlemi de buydu"
"O ise bir bakışta beni örtülerimden"
"Yalnızca yalnızca duygularıyla soydu"
"Ben böyle yürek görmedim böyle sevgi"
"Şimdi çocuk büyümekte günbegün"
"Bütün hüzünleri okşadı birer birer"
"Gizli bir ümide sarılarak biraz küskün"
"Ben böyle yürek görmedim böyle sevgi"
(Satılmış) Abi mendil istiyor musun?
-Abi ne olur. -Yok, sağ ol.
Lütfen abi ya.
("Sezen Aksu - Bir Çocuk Sevdim" çalıyor) "Şimdi çocuk büyümekte günbegün"
"Bütün hüzünleri okşadı birer birer"
"Gizli bir ümide sarılarak, biraz küskün"
(Satılmış) Su!
Su!
("Sezen Aksu - Bir Çocuk Sevdim" çalıyor)
(Ceyda ağlıyor)
"Bir çocuk gördüm uzaklarda"
"Biraz çocuk, biraz adam, biraz hiçti"
"Ellerinde yaşlı zaman demetleri"
"Daha önce denenmemiş yeni bir yol seçti"
"Bir çocuk sevdim uzaklarda"
"Bir elinde yarın öbür elinde dün"
"Erken ihtiyarlamaktan sanki biraz üzgün"
"Dünyanın hâline bakıp, güldü geçti"
"Ben böyle yürek görmedim, böyle sevgi"
"Şimdi çocuk büyümekte günbegün"
"Bütün hüzünleri okşadı birer birer"
"Gizli bir ümide sarılıp küstü"
(Sessizlik)
Bu saatte bu ne trafik böyle? Kaza mı olmuş acaba?
Yok abi, kaza değil. Demin geçtim buradan.
Az ileride polis çevirmesi var, o yüzden sıkışıyor.
-Arif insek mi? -Yok, yok.
(Fısıldayarak) Daha çok dikkat çekeriz.
Tamam, sen bana ver onu. Ben paltomun içine saklayayım.
Hayır, saçmalama kızım.
-Verseydin keşke. -Tamam kızım, dur.
Şoförün de dikkatini çekiyorsun.
(Gerilim müziği...)
(...)
Arif ne yapacağız? Durduracak galiba.
Bahar gözünü seveyim sakin ol biraz.
Arif durdurdu bizi.
(Gerilim müziği)
Sakin ol tamam mı?
-Asayiş kontrol. -Kolay gelsin.
(Gerilim müziği...)
(...)
Geçin.
Arif, sağa geç dedi.
Sağa geç dedi.
Geçin dedi kızım, yanlış anladın.
Öyle mi dedi?
Oh, Allah'ım şükürler olsun.
(Müzik)
Bir de Enver abi koca paketi verecekti bize.
Nasıl atacaktık onu buradan, düşünsene.
Gerçi o da panik yaptı, ne yapsın adamcağız?
Öyle vallahi.
(Bahar) Arif, bence şöyle yapalım.
Sen şöyle kenardan at, tamam mı?
Ben de burada bakayım gelen giden var mı diye.
Dur bekle, şu kadın geçsin.
Tamam.
(Gerilim müziği...)
(...)
Arif, Arif!
Dur, dur sakın, sakın yapma!
Orada biri var, arkada biri var atarsan bizi görür, sakın.
-Tamam, panik yapma. -Bak bankta.
O yüzden buradan atamayız. Buradan atarsak bizi görür.
-İleriden atarız, tamam mı? -Nereden?
Şuradan işte, şu köşeden.
-Tamam, oradan atarız. -Tamam, hadi.
Hadi.
-Tamam, bir bırakırsan. -Pardon.
Pardon, panik yaptım da bir.
-Panik oldum bir anda, kusura bakma. -Tamam, hadi yavaşça gidelim.
Tamam, hadi gidelim.
(Gerilim müziği)
Tamam, sakin ol gözünü seveyim, çok panik yaptın Bahar.
Tamam, yapmayacağım, sakinim. Panik yapmıyorum.
Tamam, şu direği geçince şimdi...
Bak.
Şimdi şöyle yapacağız, oturacağız buraya tamam mı?
(Bahar) Ayaklarımızı uzatacağız, sanki manzarayı izliyormuşuz gibi yapacağız.
Sonra sen böyle hop diye ayağımızın ucuna doğru atıvereceksin, tamam mı?
Kızım niye öyle bir şey yapalım? Sallayalım gitsin işte.
Arif, her yerde kamera var artık. Her şeyi, herkesi izliyorlar, görüyorlar.
Burası da park, kesin vardır bir kamera. Görmesinler.
Öyle yapalım tamam mı? Hadi.
-İyi, tamam. -Tamam.
-Ben oturuyorum, sonra sen otur. -Tamam, yavaş.
Sen de otur.
Gece gece yaptığımıza bak.
Hadi at, yok kimse.
(Gerilim müziği)
Attın.
Attım.
Oh be, kurtulduk sonunda.
Oh, çok şükür.
(Müzik)
(Gerilim müziği...)
(...)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Hatice Başpınar - Büşra M. Koçak...
...Nuray Ünal - Özgür Deniz Türk - Tugay Çiftci
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)
(Jenerik müziği)